Ήλιος:
Χαρούμενος, γεμάτος ευεξία. Πιστεύεις σε μια καινούρια αρχή, σε μια καινούρια
μέρα κι είσαι ευδιάθετος με μπόλικη όρεξη να προχωρήσεις στη ζωή σου. Κάνεις
όνειρα και είσαι μονίμως με ένα χαμόγελο.
Συννεφιά: Μουδιάζεις και πέφτεις. Περιμένεις
πως κάτι θα γίνει και η μέρα σου έχει χαλάσει στο 80% της. Δεν έχεις την ίδια
ζωντάνια να κάνεις τα πράγματα που είχες προγραμματίσει.
Αέρας: Τα νεύρα σου βρίσκονται σε έξαρση. Δεν
ξέρεις αν έχεις άπειρη ενέργεια ή νεύρα. Θέλεις να κάνεις πράγματα, αλλά
παράλληλα να σπάσεις και τα μούτρα του άλλου (ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ!).
Βροχή: Η μελαγχολία και η νοσταλγία στην
υδάτινη μορφή τους. Οι αναμνήσεις είναι πρωτοξάδερφες τους και σε συνδυασμό σε
έχουν ίσως λυγίσει με τον πιο εύκολο τρόπο.
Αυτός ήταν
ο καιρός σήμερα και μαζί με αυτόν και η ψυχολογία μου. Πέρασε κι από τις 4
φάσεις και εμείς τώρα Κυριακάτικα προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε υπό αυτές τις συνθήκες.
Δεν ξέρω αν η φύση είναι τόσο δυνατή που μπορεί να μας επηρεάσει ψυχολογικά,
πάντως από ό,τι φαίνεται τα καταφέρνει. Αυτό βέβαια μπορεί να συμβαίνει επειδή
δεν έχεις καθαρό μυαλό, αλλά για πόσο ακόμα θα γίνεται αυτό. Και πως καθαρίζεις
το μυαλό σου; Και χρειάζεται κάποιον ειδικό ή μπορείς και μόνος σου; Μήπως απλά
κάνεις reset όλα από την αρχή και πας παρακάτω με καινούρια
δεδομένα; Κι αν γίνεται αυτό -που ουσιαστικά συμβαίνει στο κεφάλι μας- η καρδιά μας
δε θα πάρει κάποια θέση σε όλο αυτό; Γιατί πολύ καλά ξέρουμε πως η καρδιά δεν
έχει κουμπάκι reset και αυτό είναι το μεγαλύτερό της ελάττωμα. Εδώ που
φτάσαμε θέλω να σας πω πως πάντα με απασχολούσε το ερώτημα τι είναι πιο
δυνατό.. το μυαλό ή η καρδιά; Στο μυαλό υπάρχουν οι αναμνήσεις που μπορείς να τις
κλειδώσεις κάπου σκοτεινά με φύλακα τη λογική. Στην καρδιά ζει η αγάπη και ο
πόνος που έρχονται σε σύγκρουση καθημερινά με όλες σου τις επιλογές και ανάμεσα
τους υπάρχει μια απελπιστικά λεπτή γραμμή αυτό που αγαπάς να σε πονέσει κι αυτό
που σε πονάει να στο γιατρέψουν με αγάπη. Είναι άσχημο αν σκεφτείς πως όλα αυτά
τα καλύπτει ο φόβος. Πιο δυνατός από μυαλό και καρδιά και κατά μία έννοια
μακρινός ξάδερφος του πόνου.. Επίσης υπάρχει και το θάρρος που πολλές φορές
κατατροπώνει το φόβο και είναι μακρινός ξάδερφος της αγάπης. Ωστόσο δε θέλω να σας
μιλήσω για τη συγγένεια συναισθημάτων, αλλά για το πώς ο φόβος μας κάνει να
χάνουμε χρόνο κι ευκαιρίες από τη ζωή μας. Φάε τα μούτρα σου αλλά τουλάχιστον
προσπάθησέ το.. Δεν έχεις να χάσεις τίποτα και αντίθετα εξοικονομείς χρόνο για
να προχωρήσεις παρακάτω. Σημασία έχει να μην ζεις νερόβραστα πράγματα στη ζωή
σου και με το να βολεύεσαι με κάτι που δε σε γεμίζει μόνο και μόνο επειδή δεν έχεις
αυτό που θα ήθελες, σίγουρα δεν πας παρακάτω. Οι καβάντζες είναι καλές
για να ορθοποδήσεις, μετά να βρεις τη δύναμη να πάρεις την κατάσταση στα χέρια
σου και κάπου εδώ σας αφήνω έτσι κοφτά κι απότομα γιατί πάλι πείνασα και θα
αρχίσω να έχω νεύρα. Μην αφήνετε τα πράγματα στην τύχη τους και αν θέλετε κάτι
να μπείτε στον κόπο να το διεκδικήσετε, είτε αυτό είναι άνθρωπος είτε είναι
συναίσθημα είτε είναι υλικό αγαθό. Αντιός!
Until next time,
kisses & hugs minions!
xxx♥
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου