Blue Mood
Λένε
πως οι άνθρωποι που γελάνε περισσότερο, είναι αυτοί που έχουν πονέσει
περισσότερο στη ζωή τους.
Άλλοι, λένε, πως ο άνθρωπος που γελάει και
έχει χιούμορ θα είναι μονίμως με ένα χαμόγελο στα χείλη..
Τι ισχύει;
Ένα ξέρω μίνιονς, όλοι έχουμε περάσει τις μαύρες
μας και αυτή τη στιγμή θα σας μιλήσω έχοντας ένα κουτάκι με λίγη όρεξη στο
κεφάλι μου, αρκετή συναισθηματική φόρτιση γύρω από την καρδιά μου, τη Μπλου πάνω
στο δεξί μου μπούτι και ένα ποτήρι κόκα κόλα με παγάκια δίπλα μου.
Και στην τελική τις περνάμε τις δύσκολες φάσεις
μας, κάποιες θέλουν άπειρο καιρό για να ξεπεραστούν και κάποιες άλλες λιγότερο
χρόνο. Όχι όχι δε θα σας πω το κλασικό μιλήστε και βγάλτε τα από μέσα σας –μου κάνει
η χάρη να πνιγείτε με αυτά αν είστε τόσο ξεροκέφαλοι-... ούτε να μείνετε λίγο
μόνοι σας να σκεφτείτε κάποια πράγματα –τη σιχαίνομαι τη μοναξιά, ακόμα κι όταν
πρόκειται για προβλήματα που πρέπει να σκεφτώ για να τα λύσω-.. οκ ίσως να έχω
ανάγκη σαν άνθρωπος το 2% της μοναξιάς, αλλά σίγουρα όχι το 60%-70% που θέλει η
μισή Γη. Αυτό που θα σου πω είναι να κάνεις αυτά που αγαπάς και καλό θα ήταν να
τα κάνεις και με άτομα που αγαπάς.
Ξεφύγαμε από το θέμα μας κι αυτό που ήθελα να πω σύμφωνα με το «σαν σήμερα»
του facebook
συνειδητοποιείς πως καμιά
φορά η ζωή σου είναι κάθε πέρσι και καλύτερα.
Τέλος πάντων, σημασία έχει πως κάθε φορά για να βγεις από μπερδεμένες σκέψεις υποσυνείδητα μας βγάζουν οι άλλοι από τη δύσκολη θέση.. Θα εμφανιστεί και θα παρουσιαστεί κάτι που μας αρέσει δε μας αρέσει θα έχει πάρει μια απόφαση για εμάς μόνο και μόνο επειδή ο χρόνος τελείωσε.. Ακόμα και οι καθημερινές μας σκέψεις είναι με deadline αυτό να το ξέρετε.. Ο χρόνος περνάει κι εμείς έχουμε ξεκινήσει να έχουμε ήδη υποχρεώσεις ενώ χθες ήμασταν στο γυμνάσιο και αγχωνόμασταν μόνο για το πότε θα έρθει η Παρασκευή. (Η κοακόλα μου τελείωσε, περιμένετε).
ΗΡΘΑ!
Εγώ πάντως έχω αυτό το αρνητικό, περιμένω.. και περιμένω πάντα για εκπλήξεις. Νιώθω ότι ώρες ώρες τις φοβάμαι, αλλά περιμένω από κάτι άλλο ξαφνικό να μου προκαλέσει μια αλλαγή και να πάω παρακάτω. Ήδη έχει περάσει το μισό ’18 κι εγώ νιώθω ότι έχουν περάσει 2 με 3 μήνες το πολύ από τα Χριστούγεννα. Το καλοκαίρι είναι έξω από την πόρτα μας, τρώγαμε για άλλη μια φορά σαν τα γουρούνια, άρα χωρίς καλά καλά να το καταλάβουμε θα στηριχτούμε και πάλι στο χιούμορ μας αφού θα είμαστε ένα χοντρό λάθος στην παραλία.
Πάααααλι ξεφύγαμε! Η ευτυχία, λοιπόν, δεν κρύβεται μόνο στα μικρά πράγματα όπως πάντα λέμε, αυτό είναι παρηγοριά στον άρρωστο. Κρύβεται και στα μεγάλα όπως στα XL burgers! Εγώ προσωπικά όσο και να σας μίλησα απόψε δεν είμαι κανένας τεράστιος influencer πέρα απ΄ τον περίγυρό μου, στις εκπλήξεις θα συνεχίσω να πιστεύω, απλά πλέον με ένα χαμόγελο σχηματισμένο in my face κοπεγιά! Σίγουρα ήθελα να πω κι άλλα, αλλά δε θέλω να μακρυγορώ θα σας τα πω την επόμενη φορά..
Until then,
kisses & hugs
xxx♥


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου