Είμαι καλά.

 Κλαις, χτυπιέσαι, οδύρεσαι, σέρνεσαι, ξανακλαίς, δεν έχεις όρεξη για τίποτα, ξανακλαίς..ξελαφρώνεις! Τη σιχαίνομαι αυτή τη φάση κι ευτυχώς την έχω ζήσει μόνο μια φορά στη ζωή μου. 
 Είναι από τις φορές που μπαίνω να γράψω για να ηρεμήσω.. Όλα τα παραπάνω συναισθήματα νιώθω πως έχουν υπερφορτωθεί μέσα μου κι έχουν καταλήξει σε ένα μούδιασμα. Είναι οι στιγμές που γράφεις για να ξεχαστείς, για να πεις τον πόνο σου και αυτό που σε τρώει σε ένα λευκό καμβά. Δε θες τους φίλους σου.. δε θες δικούς σου ανθρώπους.. θες μόνο εσένα, αλλά όχι τις σκέψεις σου κλεισμένες στο κεφάλι σου, αλλά γραμμένες. 
 Που λέτε δεν πονάω, αλλά δε με λέτε και χαρούμενο. Δεν κλαίω, αλλά ούτε φτάνει το χαμόγελο στα αυτιά. Δεν είμαι σε ουδέτερη φάση όμως.. Είμαι καλά κι όμως κάτι με ενοχλεί.. 
 Έχω ξαπλώσει κι η τηλεόραση στο mute να μη μου αποσπά την προσοχή.. Πίνω ζεστή σοκολάτα για να χαλαρώσω και γράφω κάτι το αόριστο διότι δεν μπορώ να το κρατάω μέσα μου. Πάντα σε ό,τι κι αν αναρωτηθείς καταλήγεις στο γιατί.. Γιατί δεν γίνονται κάποια πράγματα όπως τα έχεις προγραμματίσει; Γιατί δεν έρχονται όλα για μια φορά ρολόι; Γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο να πονάμε κι όχι να κάνουμε κάτι που μας κάνει πραγματικά χαρούμενους; Γιατί όταν κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει μαζί μας; Γιατί δεν υπάρχει ηρεμία ούτε όταν υπάρχει ησυχία; Και τί το παίζω τώρα εγώ φιλόσοφος; Όχι, απλά είναι αυτό που με τρώει. 
 Τώρα είμαι καλύτερα, όμως ακόμα, κάτι με ενοχλεί. Ένα κενό ίσως.. Ίσως, όμως, να είναι και μια φάση.. μια άσχημη βραδιά. Αύριο είναι μια άλλη μέρα.. Μια μέρα που μπορείς να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου. Κάτι που θα σε κάνει χαρούμενο κι ας φας τα μούτρα σου. Όμως γιατί να κάνεις κάτι με το φόβο ότι θα τα φας; Ο χρόνος κυλάει και η ζωή δεν σε περιμένει κι όμως εσύ εκεί, να επαναλαμβάνεις τις ίδιες βλακείες. Βέβαια αυτή είναι η νοστιμιά της ζωής. Αν έρχονταν όλα σε μια σειρά θα βαριόμασταν σωστά;! 
 Είμαι καλά και τώρα αυτό που με ενοχλεί με ενοχλεί ευχάριστα. Ξέρω πως θα με κάνει να παλέψω για να γίνω εγώ καλύτερος. Πως αύριο που θα ξυπνήσω θα ντυθώ να πάω για δουλειά και θα δω πρόσωπα που θέλω να δημιουργήσω αναμνήσεις μαζί τους. Θα το ξεθωριάσω ό,τι με ενοχλεί αλλά δε θα το εξοντώσω, διότι θα θέλω να θυμάμαι τί με κάνει πιο δυνατό. 
 Είμαι ήρεμος, είμαι καλά και είμαι ευχαριστημένος που ο λευκός καμβάς και οι λέξεις μου δίνουν χρώμα σε μια μουντή στιγμή. 

Καληνύχτα!